தமிழ் அமைதி யின் அர்த்தம்

அமைதி

பெயர்ச்சொல்

  • 1

    சத்தம் இல்லாத நிலை; நிசப்தம்.

    ‘ஆசிரியர் வந்ததும் வகுப்பில் அமைதி ஏற்பட்டது’

  • 2

    (மனத்தில், முகத்தில்) குழப்பமற்ற நிலை; சாந்தம்.

    ‘இடம் மாறினாலாவது மனத்துக்கு அமைதி கிட்டும்’
    ‘துறவியின் முகத்தில் பரிபூரண அமைதி நிலவியது’

  • 3

    தொல்லையின்மை; சுமுகம்.

    ‘அவருக்கு அமைதியான வாழ்க்கை அமைந்தது’

  • 4

    (நாட்டில்) போர், கலகம் இல்லாத நிலை; சமாதானம்.

    ‘நாட்டில் ஓரிரு அசம்பாவிதங்களைத் தவிரப் பொதுவாக அமைதி நிலவுகிறது’
    ‘அமைதிக் காலப் பணி வேறு, போர்க் காலப் பணி வேறு’

  • 5

    அடக்கம்.

    ‘அவரது அமைதியான குணம் அனைவரையும் கவர்ந்தது’
    ‘அமைதியான பையன்’

  • 6

    (கலையில்) இசைவு.

    ‘மரபுக் கவிதையின் யாப்பில் காணப்படும் ஓசை அமைதி’
    ‘சிறுகதையின் உருவ அமைதிக்கு இந்தக் கதை ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு’
    ‘இலக்கண அமைதி’

  • 7

    இலக்கணம்
    விதிக்கு மாறாக இருந்தாலும் விலக்காக ஏற்கத் தகுந்தது.

    ‘வழுவமைதி’

  • 8

    தவறு, தோல்வி போன்றவற்றுக்கான விளக்கம்; சமாதானம்.

    ‘தேர்தல் தோல்விக்குக் கட்சித் தலைவர் என்ன அமைதி சொல்லப்போகிறார்?’