தமிழ் அரற்று யின் அர்த்தம்

அரற்று

வினைச்சொல்

  • 1

    (துக்கம் தாங்காமல்) புலம்பி அழுதல்.

    ‘அம்மா இறந்த துக்கத்தால் அரற்றியவண்ணம் இருந்தான்’

  • 2

    (மனக்குறைகளைக் கூறி) வருத்தப்படுதல்.

    ‘ஆண்டவன் முன் தன் குறைகளைச் சொல்லி அரற்றிய பிறகுதான் அவளது மனம் ஓரளவு ஆறுதல் அடைந்தது’

  • 3

    (வலியால்) முனகுதல்; (தூக்கம், காய்ச்சல் முதலிய நிலைகளில்) உளறுதல்.