தமிழ் இருப்பு யின் அர்த்தம்

இருப்பு

பெயர்ச்சொல்

  • 1

    (ஒரு நோக்கத்தோடு) சேமித்து வைத்திருக்கும் பொருள்.

    ‘புழுங்கலரிசி இருப்பு குறைந்துவருகிறது’
    ‘வெளிநாட்டுச் செலாவணி இருப்பு போதிய அளவுக்கு உண்டு’

  • 2

    (ஒருவர் அல்லது ஒன்று ஓர் இடத்தில்) இருத்தல்.

    ‘இருட்டாக இருந்தாலும் அவன் குரலே அவனுடைய இருப்பைக் காட்டிவிட்டது’

  • 3

    (ஒருவர் இருக்கும்) நிலை.

    ‘ஒரு காலத்தில் அவர் இருந்த இருப்பு என்ன?’
    ‘நான் இருக்கும் இருப்பில் வேறு என்ன செய்ய முடியும்?’

  • 4

    சோதிடம்
    ஒருவர் பிறந்த நேரத்துக்கு உரிய தசையில், பிறந்த நேரம்வரை கழிந்தது போக மீதியிருக்கும் காலம்.

    ‘ராகு தசையில் இருப்பு போக பாக்கி 3 வருடம் 8 மாதம்’