தமிழ் இளைப்பாறு யின் அர்த்தம்

இளைப்பாறு

வினைச்சொல்

  • 1

    (களைப்பைப் போக்க) ஓய்வெடுத்தல்.

    ‘கூலியாட்கள் சுமையை இறக்கிவைத்துவிட்டு இளைப்பாறத் தொடங்கினார்கள்’
    ‘சற்று நேரம் படுத்து இளைப்பாறினால்தான் மற்ற வேலைகளைச் செய்ய முடியும்’

  • 2

    இலங்கைத் தமிழ் வழக்கு (பணியிலிருந்து) ஓய்வுபெறுதல்.

    ‘இளைப்பாறிய பேராசிரியர்’