தமிழ் ஈட்டு யின் அர்த்தம்

ஈட்டு

வினைச்சொல்

உயர் வழக்கு
  • 1

    உயர் வழக்கு (பொருள்) சம்பாதித்தல்.

    ‘அவர் ஈட்டிய பொருள் மூன்று தலைமுறைக்குப் போதும்’
    ‘கவிஞரின் சுயசரிதம் அவருடைய குடும்பத்தாருக்குப் போதுமான பணத்தை ஈட்டித் தந்தது’

  • 2

    உயர் வழக்கு (வெற்றி, அனுபவம், புகழ் முதலியவற்றை) பெறுதல்.

    ‘அவனுடைய அயராத உழைப்பு அவனுக்குப் பெரும் வெற்றியை ஈட்டித் தந்தது’
    ‘வாழ்க்கையில் அவர் ஈட்டிய அனுபவங்கள் ஏராளம்’