தமிழ் ஈடுகொடு யின் அர்த்தம்

ஈடுகொடு

வினைச்சொல்

  • 1

    (ஒருவரின் திறமைக்கு மற்றொருவர்) நிகராக நிற்றல்; சமமாக இருத்தல்.

    ‘பெரியவரின் வேகத்துக்கு ஈடுகொடுத்துச் சிறுவன் நடந்தான்’
    ‘குத்துச்சண்டையில் ஐந்தாவது சுற்றுவரை தமிழக வீரர் ஈடுகொடுத்துச் சண்டையிட்டார்’
    ‘பாடியவரின் கற்பனைக்குப் பக்கவாத்தியக்காரர் திறமையாக ஈடுகொடுத்து வாசித்தார்’

  • 2

    (சூழலுக்கு) தகுந்தாற்போல் நடத்தல்.

    ‘பலருடைய விருப்புவெறுப்புகளுக்கு ஈடுகொடுத்துத்தான் குடும்பம் நடத்த வேண்டியிருக்கிறது’