தமிழ் உசுப்பு யின் அர்த்தம்

உசுப்பு

வினைச்சொல்

  • 1

    (பாய்ந்து தாக்குமாறு) ஏவுதல்.

    ‘திருடன் மேல் நாயை உசுப்பிவிட்டார்’
    ‘உசுப்பிவிடப்பட்ட சேவல்கள் ஆக்ரோஷமாகச் சண்டையிடத் தொடங்கின’

  • 2

  • 3

    (செயல்பட) தூண்டுதல்.

    ‘மனைவியின் பேச்சு அவரை உசுப்பியது’
    ‘‘சும்மா இருக்காதே, ஏதாவது செய்’ என்று என் மனம் என்னை உசுப்பிவிட்டுக்கொண்டிருக்கிறது’

  • 4

    (தூக்கத்திலிருந்து) எழுப்புதல்.

    ‘தோளில் கை வைத்து உசுப்பினாள்’