தமிழ் உமிழ் யின் அர்த்தம்

உமிழ்

வினைச்சொல்

  • 1

    துப்புதல்.

    ‘அவர் வாயிலிருந்த புகையிலைச் சாற்றை உமிழ்ந்துவிட்டுப் பேசத் தொடங்கினார்’

  • 2

    (ஒளி, வெப்பம் முதலியவற்றைச் சிறிதுசிறிதாக) வெளிவிடுதல்.

    ‘மின்மினிப் பூச்சிகள் ஒளி உமிழ்ந்தபடி பறந்து திரிந்தன’
    ‘ஒளி உமிழும் கண்கள்’
    ‘கோடைக் காலத்தில் தகரக் கூரை வெப்பத்தை உமிழ்ந்தது’
    உரு வழக்கு ‘பெற்ற தாயே மகன்மீது வெறுப்பை உமிழ்ந்தால் என்ன செய்வது?’