தமிழ் உருகு யின் அர்த்தம்

உருகு

வினைச்சொல்

  • 1

    (வெண்ணெய், பனிக்கட்டி, உலோகம் போன்றவை வெப்பத்தினால்) இளகுதல்.

    ‘பனிக்கட்டி உருகி நீராக ஓடியது’
    ‘தொழிற்சாலையில் இரும்பு உருகிக் குழம்பாக ஓடியது’
    உரு வழக்கு ‘உடலும் உயிரும் உருகும்படி உணர்ச்சியுடன் பாடினாள்’

  • 2

    மனம் நெகிழ்தல்.

    ‘மற்றவர்கள் கஷ்டப்படுவதைப் பார்த்தால் அவன் உருகிவிடுவான்’

  • 3

    (ஒருவரை நினைத்து) ஏங்குதல்.

    ‘அவளை நினைத்து உருகுவதை விட்டுவிட்டு உருப்படியாக ஏதாவது செய்யேன்’

  • 4

    (நோயால், கவலையால், வேலையால்) மெலிதல்.

    ‘கணவனுக்கு வேலை கிடைக்கவில்லையே என்ற கவலையால் உருகிப் பாதி ஆளாகிவிட்டாள்’