தமிழ் எழுந்திரு யின் அர்த்தம்

எழுந்திரு

வினைச்சொல்

  • 1

    நிற்கும் நிலைக்கு வருதல்; எழுதல்.

    ‘மெதுவாகக் கையை ஊன்றி எழுந்திரு!’
    ‘இங்கே உட்காரக் கூடாது, எழுந்திரு!’
    உரு வழக்கு ‘எழுந்திருக்க முடியாதபடி கடன் சுமை’

  • 2

    (தூக்கத்திலிருந்து) விழித்தல்.

    ‘அவர் காலையில் எட்டு மணிக்குத்தான் எழுந்திருப்பார்’