தமிழ் ஏவு யின் அர்த்தம்

ஏவு

வினைச்சொல்

  • 1

    (தாக்குவதற்காக ஒருவரை அல்லது ஒரு விலங்கை) தூண்டுதல்.

    ‘குண்டர்களை ஏவி அவர் எங்களைப் பயமுறுத்தினார்’
    ‘திருடர்கள் மீது அவர் நாயை ஏவிவிட்டார்’

  • 2

    (வன்முறை, அடக்குமுறை முதலியவற்றை) கட்டவிழ்த்துவிடுதல்.

    ‘அடக்குமுறையை ஏவிவிட்டு மக்களின் போராட்டத்தை அடக்கிவிட முடியாது’

  • 3

    (வேலை செய்யும்படி) கட்டளையிடுதல்; பணித்தல்.

    ‘நான் போன நேரம் அவர் வேலைக்காரர்களை ஏவிக்கொண்டிருந்தார்’
    ‘‘என்னை ஏவுவதற்கு நீ யார்?’ என்று அவர் கேட்டார்’

  • 4

    (ஏவுகணை முதலியவற்றை ஓர் இலக்கு நோக்கி) அனுப்புதல்; செலுத்துதல்.

    ‘ஏவுகணைகளை ஏவிப் பலத்த சேதம் விளைவித்த போர் இது’