தமிழ் ஒடுங்கு யின் அர்த்தம்

ஒடுங்கு

வினைச்சொல்

  • 1

    (ஒன்று அதிகமாக அல்லது முனைப்பாக இருந்த நிலையிலிருந்து) குறைதல்; (மூச்சு) குறைந்து உள்ளடங்குதல்.

    ‘மேலதிகாரியைக் கண்டதும் அவர்களின் கலகலப்பு ஒடுங்கிவிட்டது’
    ‘கடலின் ஆரவாரம் ஒடுங்கிக் கேட்டது’
    ‘மரணப் படுக்கையில் இருந்தவரின் மூச்சு ஒடுங்கத் தொடங்கியது’

  • 2

    (ஒரு நிலைக்குள் அல்லது நிலையில்) வந்து சேர்தல்; அடைபடுதல்; அடங்குதல்.

    ‘பறவைகள் கூட்டில் ஒடுங்கின’