தமிழ் ஒப்பேற்று யின் அர்த்தம்

ஒப்பேற்று

வினைச்சொல்

  • 1

    (இக்கட்டான ஒரு சூழ்நிலையில் தன்னிடம் இருப்பதை வைத்துக்கொண்டு) சரிக்கட்டுதல்.

    ‘மாதக் கடைசி, செலவுக்குக் கையில் இருப்பதை வைத்துக்கொண்டுதான் ஒப்பேற்ற வேண்டும்’

  • 2

    (ஓரளவாவது) தேறச்செய்தல்.

    ‘இந்தக் குறைந்த தண்ணீரை வைத்துக்கொண்டு இந்தப் பயிரை ஒப்பேற்றப்பார்க்கிறோம்’

  • 3

    இலங்கைத் தமிழ் வழக்கு நிறைவேற்றுதல்.

    ‘இந்தப் பாரிய பொறுப்பை எவ்வாறாயினும் ஒப்பேற்றி முடிக்க வேண்டும்’