தமிழ் ஓய் யின் அர்த்தம்

ஓய்

வினைச்சொல்

  • 1

    (தன் போக்கிலேயே நிகழ்ந்து தானாகவே) ஒரு முடிவான நிலைக்கு வருதல்; முடிதல்.

    ‘மழை பெய்து ஓய்ந்துவிட்டது’
    ‘ஆப்பிள் விளையும் பருவம் ஓய்ந்துவிட்டது’
    ‘கடிகாரம் மூன்று முறை அடித்து ஓய்ந்தது’
    ‘இடைத்தேர்தல் பிரச்சாரம் நாளையுடன் ஓய்கிறது’

  • 2

    (சந்தடி, ஓசை) அடங்குதல்.

    ‘இரவு எட்டு மணிக்குத்தான் சாலையில் சற்றுச் சந்தடி ஓய்ந்தது’

  • 3

    களைப்படைதல்; தளர்ந்துபோதல்.

    ‘வெயிலில் நடந்து ஓய்ந்துபோய் வீடு வந்துசேர்ந்தேன்’
    ‘அவர் ஏற்கனவே வியாபாரத்தில் ஏற்பட்ட நஷ்டத்தில் ஓய்ந்துபோய் இருக்கிறார்’

  • 4

    (பெரும்பாலும் எதிர்மறை வினையெச்ச வடிவங்கள் மட்டும்) (செயல் முடிந்து) அமைதியடைதல்.

    ‘புத்தகத்தைப் படித்து முடிக்கும்வரை ஓய மாட்டான்’
    ‘வாய் ஓயாமல் பேசிக்கொண்டிருக்கிறான்’