தமிழ் கூப்பிடு யின் அர்த்தம்

கூப்பிடு

வினைச்சொல்

  • 1

    ஒருவருடைய கவனத்தைத் தன்னை நோக்கித் திருப்பும் முறையில் அல்லது அவரைத் தன்னை நோக்கி வருமாறு (பெயரை, உறவு முறை, அடையாளம் போன்றவற்றை) அவர் கேட்கும்படி சொல்லுதல்; அழைத்தல்.

    ‘தெருவில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த பையனைக் கூப்பிட்டு முருகன் கோயில் எங்கிருக்கிறது என்று விசாரித்தார்’
    ‘‘இங்கே வா’ என்று அவர் சிறுவனைக் கூப்பிட்டார்’
    ‘நீங்கள் என்னைப் பெயர் சொல்லியே கூப்பிடலாம்’
    ‘நீ கூப்பிட்டதும் நான் வந்து நிற்க வேண்டுமா?’
    ‘‘ஏய், பச்சை சட்டை; இங்கே வா’ என்று அவர் என்னைக் கூப்பிட்டார்’

  • 2

    (உதவிக்கோ ஒரு நிகழ்ச்சிக்கோ) வரும்படி வேண்டுதல்.

    ‘அவரே நேரில் வந்து என்னைக் கூப்பிட்டதால் போகிறேன்’

  • 3

    (தொலைபேசியின் மூலம்) தொடர்பு கொள்ளுதல்.

    ‘சரியாகப் பத்து மணிக்குத் தொலைபேசியில் என்னைக் கூப்பிடுவதாக நண்பர் சொல்லியிருந்தார்’

  • 4

    அருகிவரும் வழக்கு (விடியற்காலையில் கோழி) கூவுதல்.

    ‘இன்னும் கோழி கூப்பிடவில்லை’