தமிழ் கொம்பு யின் அர்த்தம்

கொம்பு

பெயர்ச்சொல்

  • 1

    (ஆடு, மாடு, மான் போன்ற சில விலங்குகளின் தலைப்பகுதியில்) அடியில் பெருத்தும் நுனியில் கூர்மையாகவும் நீண்டு வளர்ந்திருக்கும் உறுதியான உறுப்பு.

    ‘மாட்டின் கொம்பில் குஞ்சலம் கட்டியிருந்தார்கள்’
    ‘ஒற்றைக் கொம்பு காண்டாமிருகம்’
    ‘ஆட்டின் கொம்பு வளைந்திருந்தது’

  • 2

    (யானையின்) தந்தம்.

    ‘முதுமலைக் காட்டில் கொம்புடைந்த யானை ஒன்றைப் பார்த்தேன்’

  • 3

    வாயில் வைத்து ஊதுகிற பகுதி குறுகியும் மறுமுனை அகன்றும் உள்ள நீண்ட, ஒலி எழுப்பும் குழல் வடிவக் கருவி.

    ‘கோவிலில் கொம்பு ஊதியதும் தேர் புறப்பட்டது’
    ‘தாரை, தப்பட்டை அடித்துக் கொம்பு ஊதி அமைச்சரை வரவேற்றனர்’

  • 4

    (மரத்தின்) கிளை.

    ‘குரங்கு உச்சாணிக் கொம்பில் ஏறி உட்கார்ந்துகொண்டது’
    ‘பூவரசுக் கொம்பை ஊன்றி வைத்திருக்கிறேன்’

  • 5

    வட்டார வழக்கு குச்சி.

    ‘கீழே கிடக்கிற கொம்பை எடு’

  • 6

    (குறில் அல்லது நெடில்) உயிர் எழுத்தைச் சுட்டிக்காட்ட உயிர்மெய்யெழுத்தின் முன் அல்லது மேல் போடப்படும் அடையாளக் குறி.