தமிழ் சுமை யின் அர்த்தம்

சுமை

பெயர்ச்சொல்

  • 1

    (அழுத்தும்) கனம்; பளு; பாரம்.

    ‘இவ்வளவு சுமையைத் தலையில் தூக்கிக்கொண்டு நடக்கவே முடியாது’
    ‘சுமை தாங்காமல் வண்டி குடைசாய்ந்தது’

  • 2

    (கடன், வரி, வேலை முதலியவை) வருத்தும் விதத்தில் அதிகமாக இருக்கும் நிலை.

    ‘கடன் சுமை காரணமாக அவர் தற்கொலை செய்துகொண்டார்’
    ‘வேலைச் சுமையின் காரணமாக என்னுடைய நாவல் பாதியிலேயே நிற்கிறது’