தமிழ் தலைகாட்டு யின் அர்த்தம்

தலைகாட்டு

வினைச்சொல்

  • 1

    (பலரும் அறியும்படியாகவும் சிறிது நேரமே இருக்கும்படியாகவும்) ஒரு இடத்துக்குப் போதல்.

    ‘அலுவலகம் போகும் வழியில் கல்யாண வீட்டில் தலைகாட்டிவிட்டுப் போய்விடுகிறேன்’

  • 2

    (திரைப்படம், தொலைக்காட்சித் தொடர் போன்றவற்றில்) சிறிய பாத்திரத்தில் தோன்றுதல்.

    ‘இவர் ஒன்றிரண்டு படங்களில் தலைகாட்டியிருக்கிறார்’

  • 3

    காணப்படத் தொடங்குதல்.

    ‘நகரங்களில் மீண்டும் கண் நோய் தலைகாட்டியிருக்கிறது’
    உரு வழக்கு ‘அவருடைய சிறுகதைகளில் விரக்தி தலைகாட்டாமல் இருப்பதில்லை’

  • 4

    (இருக்கும் இடத்தை விட்டு) வெளியில் வருதல்; கிளம்புதல்.

    ‘கடன்காரனுக்கு பயந்துகொண்டு ஊரில் அவர் தலைகாட்டுவதே இல்லை’
    ‘நகரில் கலவரமாக இருப்பதால் எங்கும் தலைகாட்ட முடியவில்லை’

  • 5

    (ஊரில் பிறர் மதிக்கும்படி) போய்வருதல்.

    ‘உன் மகன் பண்ணிய காரியத்தால் ஊரில் தலைகாட்ட முடியவில்லை’