தமிழ் தழுவு யின் அர்த்தம்

தழுவு

வினைச்சொல்

  • 1

    (அன்பை வெளிப்படுத்தும் வகையில் ஒருவரை) மார்போடு சேர்த்துக்கொள்ளுதல்.

    ‘போட்டியில் பரிசு பெற்ற மகனைத் தாய் கட்டித் தழுவினாள்’
    ‘நீண்ட நாள் கழித்துச் சந்தித்த நண்பனைத் தழுவிக்கொண்டான்’
    உரு வழக்கு ‘தென்றல் உடலைத் தழுவியது’
    உரு வழக்கு ‘மேகம் மலையைத் தழுவிச் சென்றது’

  • 2

    (பிற மதத்தை) ஏற்றுப் பின்பற்றுதல்.

    ‘கலிங்கப் போருக்குப் பின் அசோகர் புத்த மதத்தைத் தழுவினார்’

  • 3

    உயர் வழக்கு (தோல்வி, மரணம்) அடைதல்.

    ‘நடந்து முடிந்த தேர்தலில் தோல்வியைத் தழுவிய கட்சி இது’
    ‘இம்முறை அவர் தோல்வியைத் தழுவுவது நிச்சயம்’
    ‘நாட்டிற்காக மரணத்தைத் தழுவவும் நான் தயார்’

  • 4

    (ஒன்றை) சார்தல்.

    ‘சமயமும் தமிழும் ஒன்றையொன்று தழுவியே வளர்ந்தவை’

  • 5

    (கலைப் படைப்புகளை) ஒரு மொழியிலிருந்து மற்றொரு மொழிக்கு அல்லது ஒரு வடிவத்திலிருந்து மற்றொரு வடிவத்துக்குத் தகுந்த மாற்றங்களோடு அமைத்தல்.

    ‘ஆங்கிலப் படத்தைத் தழுவி எடுக்கப்பட்ட தமிழ்ப் படம் வெற்றி பெறவில்லை’