தமிழ் திருப்பு யின் அர்த்தம்

திருப்பு

வினைச்சொல்

  • 1

    இருக்கும் நிலையிலிருந்து அல்லது செல்லும் திசையிலிருந்து மாற்றுதல்.

    ‘கழுத்து சுளுக்கிக்கொண்டதால் தலையைக் கொஞ்சம் கூடத் திருப்ப முடியவில்லை’
    ‘வண்டியை இடது பக்கம் திருப்பி நிறுத்தினார்’
    ‘வீணாகக் கடலில் கலக்கும் ஆற்று நீரைப் பாசனத்திற்குத் திருப்பத் திட்டம் தயாராகிறது’

  • 2

    மறுபக்கம் முன்புறம் வருமாறு அல்லது கீழ்ப்பக்கம் மேலே வருமாறு செய்தல்.

    ‘கல்லில் கிடந்த தோசையைத் திருப்பிப் போட்டாள்’
    ‘அனுப்பியவரின் முகவரியைப் பார்க்கக் கடிதத்தைத் திருப்பினான்’

  • 3

    (புத்தகம் போன்றவற்றின் பக்கத்தை) புரட்டுதல்.

    ‘வார இதழின் பக்கங்களை ஒவ்வொன்றாகத் திருப்பிப் பார்த்தேன்’

  • 4

    (குமிழ், கைப்பிடி முதலியவற்றை) திருகுதல்.

    ‘கம்பியை நுழைத்துத் திருப்பியவுடன் பூட்டு திறந்துகொண்டது!’
    ‘குமிழைத் திருப்பியவுடன் மின்விசிறி ஓட ஆரம்பித்தது’

  • 5

    (அடகு வைத்திருந்ததை அல்லது கொடுத்த பொருளை) மீட்டல்.

    ‘முதலையும் வட்டியையும் கொடுத்துவிட்டு இரு மோதிரங்களையும் திருப்பினான்’