தமிழ் துருத்து யின் அர்த்தம்

துருத்து

வினைச்சொல்

  • 1

    (பை முதலியவற்றிலிருந்து அல்லது ஒரு பரப்பிலிருந்து ஒன்று) வெளியே நீட்டிக்கொண்டிருத்தல்; வெளித்தள்ளிக் காணப்படுதல்.

    ‘பையில் முருங்கைக்காய் துருத்திக்கொண்டிருக்கிறது’
    ‘மணலுக்கு மேல் துருத்தியிருப்பது போல் பாறைகள் தெரிந்தன’
    ‘மெலிந்து காணப்பட்ட மாட்டின் விலா எலும்புகள் துருத்திக்கொண்டு இருந்தன’
    உரு வழக்கு ‘அவருக்குக் கோபம் துருத்திக்கொண்டு வருகிறது’

  • 2

    (நாக்கை) நீட்டுதல்.

    ‘தெருக்கூத்தில் துரியோதனனாக வேடம் போட்டவர் நாக்கைத் துருத்திக்கொண்டு கண்களை அகல விரித்து நன்றாக ஆடினார்’