தமிழ் நிம்மதி யின் அர்த்தம்

நிம்மதி

பெயர்ச்சொல்

  • 1

    கவலை இல்லாத நிலை; மன அமைதி; ஆசுவாசம்.

    ‘கல்லூரியில் இடம் கிடைத்தால்தான் நிம்மதி’
    ‘நிம்மதியைத் தேடி எங்கும் போக வேண்டாம்’
    ‘நிம்மதியான வாழ்க்கை’

  • 2

    இடையூறு இல்லாமை.

    ‘நிம்மதியான பயணம்’
    ‘நேற்று இரவுதான் நிம்மதியாகத் தூங்கினேன்’