தமிழ் நிலையாமை யின் அர்த்தம்

நிலையாமை

பெயர்ச்சொல்

உயர் வழக்கு
  • 1

    உயர் வழக்கு நிலைத்து நிற்காத தன்மை.

    ‘வாழ்வின் நிலையாமையை உணர்ந்தவர்’