தமிழ் நோ யின் அர்த்தம்

நோ

வினைச்சொல்

  • 1

    (உடலின் உறுப்புகள்) வலித்தல்.

    ‘நடந்துநடந்து கால் நோகிறது’
    ‘தலை நோகிறது என்று அம்மா படுத்துவிட்டாள்’
    ‘அவர் சொன்ன கதையைக் கேட்டு விலா நோகச் சிரித்தோம்’

  • 2

    (பெரும்பாலும் இறந்தகால வடிவங்கள் மட்டும்) (ஒருவரை அல்லது ஒன்றை) குறைகூறுதல்.

    ‘இப்படியெல்லாம் சீரழிய வேண்டியிருக்கிறதே என்று விதியை நொந்தான்’
    ‘யாரை நொந்துகொண்டு என்ன பயன்? என் தலையெழுத்து இப்படிக் கஷ்டப்படுகிறேன்’

  • 3

    (மனம்) புண்படுதல்; வருந்துதல்.

    ‘அவர் மனம் நோகும்படி நடந்துகொள்ளாதே!’
    ‘உனது பண்பற்ற பேச்சு அவளை நோகச் செய்துவிட்டது’
    ‘அபாண்டமான குற்றச்சாட்டுகளால் மனம் நொந்து பேசினார்’

  • 4

    (ஒரு செயலுக்காக) வருத்தப்படுதல்; குறைபட்டுக்கொள்ளுதல்.

    ‘‘உன்னை நம்பிக் காரியத்தில் இறங்கினேன் பார்’ என்று தன்னையே நொந்துகொண்டார்’
    ‘‘படித்து என்ன பயன்? வேலை கிடைக்கவில்லையே’ என்று நொந்துகொண்டான்’