தமிழ் பகு யின் அர்த்தம்

பகு

வினைச்சொல்

  • 1

    உயர் வழக்கு பங்கிடுதல்; பகிர்தல்.

    ‘கிடைத்ததைப் பகுத்து உண்டு வாழ்வோம்’

  • 2

    வகைப்படுத்துதல்; பிரித்தல்.

    ‘திரட்டிய செய்திகளைச் சில தலைப்புகளின் கீழ் பகுத்துக்கொண்டான்’

  • 3

    (ஒன்றைச் சில பகுதிகளாக) வெட்டுதல்; பிளந்து பிரித்தல்.

    ‘மரச் சட்டத்தை முதலில் இரண்டாகப் பகுத்துக்கொள்ள வேண்டும்’

  • 4

    (ஒரு எண்ணை) வகுத்தல்.

    ‘இந்த எண்ணை மேலும் பகுக்க முடியாது’

  • 5

    இலக்கணம்
    (ஒரு சொல்லை) பிரித்தல்.

    ‘பகுக்க முடியாத சொல் ‘பகாப்பதம்’ எனப்படும்’