தமிழ் பசுமை யின் அர்த்தம்

பசுமை

பெயர்ச்சொல்

  • 1

    (தாவரங்களைக் குறிக்கும்போது) இயல்பான பச்சை நிறம், நீர்த்தன்மை, செழிப்பு ஆகியவற்றைக் கொண்டிருக்கும் தன்மை.

    ‘பசுமையான மேய்ச்சல் நிலங்கள்’

  • 2

    (ஒரு இடத்தில்) மரம், செடிகொடிகள் நிறைந்திருக்கும் நிலை.

    ‘நீலகிரியில் எங்கு பார்த்தாலும் பசுமை’
    ‘பசுமையான ஊர்’

  • 3

    (நினைவைக் குறிக்கும்போது) (மனத்தில்) ஆழமாகவும் நீங்காமலும் நிறைந்திருக்கும் நிலை.

    ‘என் இளமைக் கால நினைவுகள் இன்றும் பசுமையாக உள்ளன’
    ‘பசுமை நிறைந்த நினைவுகள்’