தமிழ் பிரகாசி யின் அர்த்தம்

பிரகாசி

வினைச்சொல்

  • 1

    ஒளி வீசுதல்; (ஒளி வீசி) மினுங்குதல்.

    ‘நிலவு வானத்தில் பிரகாசித்தது’
    ‘ஒளிவிட்டுப் பிரகாசிக்கும் வைரங்கள்’
    உரு வழக்கு ‘அவருடைய எழுத்தில் உண்மையும் நேர்மையும் பிரகாசித்தன’

  • 2

    சிறந்து விளங்குதல்.

    ‘இவருடைய புதல்வர்கள் மூவருமே பிற்காலத்தில் திரையுலகில் பிரகாசித்தனர்’