தமிழ் பிறழ் யின் அர்த்தம்

பிறழ்

வினைச்சொல்

உயர் வழக்கு
  • 1

    உயர் வழக்கு ஒன்று தான் இருக்கும் நிலையிலிருந்து அல்லது இடத்திலிருந்து விலகுதல்; பிசகுதல்.

    ‘மூட்டு பிறழ்ந்து தோள்பட்டை இறங்கிவிட்டது’

  • 2

    உயர் வழக்கு (ஒழுங்கு முறை) மாறுதல்.

    ‘செய்யுளை வரி பிறழாமல் சொன்னான்’
    ‘நீதி வழங்குவதில் முறை பிறழ்ந்த அரசன் கதை இது’
    ‘வாக்குப் பிறழக் கூடாது’