தமிழ் புதுமை யின் அர்த்தம்

புதுமை

பெயர்ச்சொல்

  • 1

    (ஒன்று) இதுவரையில் இல்லாததாகவும் வழக்கமானதிலிருந்து மாறுபட்டதாகவும், புதியதாகவும் இருக்கும் தன்மை அல்லது நிலை.

    ‘புதுமைக்காகவும் நகைச்சுவைக்காகவும் வட்டார வழக்கைத் திரைப்படங்களில் பயன்படுத்துகிறார்கள்’
    ‘பழைய கதைதான் என்றாலும் புதுமையாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது’

  • 2

    (பழங்காலத்தைச் சார்ந்ததாக இருந்தாலும்) தற்காலத் தன்மை கொண்டதாக இருப்பது.

    ‘முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்ட கதைதான் என்றாலும் உரைநடை புதுமையானதாகவே இருக்கிறது’

  • 3

    உயர் வழக்கு புதுக் கருக்கு.

    ‘புதுமை மாறாத தோற்றம்’

  • 4

    அதிசயம்.

    ‘தண்ணீரைக்கூடக் காசு கொடுத்து வாங்க வேண்டுமா? பட்டணத்தில் எல்லாம் புதுமையாகத்தான் இருக்கிறது!’