தமிழ் பொலபொலவென்று யின் அர்த்தம்

பொலபொலவென்று

வினையடை

  • 1

    (மண், காரை முதலியவற்றைக் குறித்து வரும்போது) பிடிப்பில்லாமல் சிறுசிறு துகள்களாக அல்லது பொடியாக.

    ‘தொட்டவுடன் சுவரிலிருந்து காரை பொலபொலவென்று உதிர்ந்தது’
    உரு வழக்கு ‘கிட்டப்பா பாடும்போது பொலபொலவென்று பிருகாக்கள் உதிரும்’

  • 2

    (சாதம்) ஒன்றோடு ஒன்று ஒட்டாமல்; உதிரி உதிரியாக.

    ‘அப்பாவுக்குச் சாதம் பொலபொலவென்று இருந்தால்தான் பிடிக்கும்’

  • 3

    (கண்ணீர்) துளித்துளியாக.

    ‘அவன் கண்களிலிருந்து பொலபொலவென்று கண்ணீர் வடிந்தது’
    ‘அவள் பொலபொலவென்று கண்ணீர் சிந்தினாள்’

தமிழ் பொலபொலவென்று யின் அர்த்தம்

பொலபொலவென்று

வினையடை

பேச்சு வழக்கு
  • 1

    பேச்சு வழக்கு (சூரியன் உதிப்பதைக் குறிக்கும்போது) இருள் கலைந்து வெளிச்சம் மிக விரைவில் அதிகமாகி.

    ‘பேருந்து சென்னையை நெருங்கியபோது பொலபொலவென்று விடிந்துகொண்டிருந்தது’