தமிழ் போற்று யின் அர்த்தம்

போற்று

வினைச்சொல்

  • 1

    பாராட்டுதல்; புகழ்தல்.

    ‘தியாகி என்று அனைவராலும் போற்றப்பட்டவர் அவர்’
    ‘நாடு போற்றும் உத்தமர்’

  • 2

    (ஒன்றை அல்லது ஒருவரை உயர்வாக) மதித்தல் அல்லது கருதுதல்.

    ‘மகேந்திர பல்லவன் சிற்பக் கலையைப் போற்றி வளர்த்தான்’
    ‘பண்டைய மன்னர்கள் வீரத்தையும் மானத்தையும் இரு கண்களாகப் போற்றிவந்தார்கள்’
    ‘ஒழுக்கத்தை உயிரினும் மேலாகப் போற்ற வேண்டும்’

  • 3

    (கடவுள், மகான் போன்றோரைப் புகழ்ந்து) துதித்தல்; வணங்குதல்.

    ‘குறிஞ்சி நில மக்கள் முருகனைத் தெய்வமாகப் போற்றிவந்தனர்’