தமிழ் விளிம்பு யின் அர்த்தம்

விளிம்பு

பெயர்ச்சொல்

  • 1

    (ஒன்றின்) பரப்பு முடியும் இடம்; ஓரம்.

    ‘கத்தியின் விளிம்பு வெயிலில் மின்னியது’
    ‘கட்டிலின் விளிம்பில் உட்கார்ந்திருந்தான்’
    ‘நெட்டிலிங்க மரத்தின் இலை விளிம்பு ரம்பம்போல் இருக்கும்’
    ‘கூரையின் விளிம்பிலிருந்து ஐந்து அடி தள்ளி ஒரு வேப்ப மரம்’
    உரு வழக்கு ‘அவள் துன்பத்தின் விளிம்பிற்கே போய்விட்டாள்’

  • 2

    (கிணறு, பாத்திரம் முதலியவற்றின்) மேல்பகுதி.

    ‘கிணற்றுக்கட்டின் விளிம்பில் ஒரு காக்கை உட்கார்ந்திருந்தது’
    ‘குடத்தின் விளிம்புவரை தண்ணீர் இருந்தது’
    ‘நீரில் விழுந்தவன் படகின் விளிம்பைப் பிடித்தபடி மிதந்தான்’