தமிழ் உபதேசி யின் அர்த்தம்

உபதேசி

வினைச்சொல்

  • 1

    சமய உண்மைகளைக் கூறுதல்; போதித்தல்.

    ‘இறைவன் ஆசாரியராகத் தோன்றி மாணிக்கவாசகருக்கு உபதேசித்தார்’

  • 2

    (மந்திரம்) கற்றுத்தருதல்.

    ‘நான் உபதேசிக்கும் மந்திரத்தை உச்சரித்தால் மனத்தில் அமைதி உண்டாகும்’

  • 3

    (ஒரு செயலைச் செய்யும்படி பெரியோர்) அறிவுறுத்துதல்.

    ‘நீங்கள் அனைவரும் ஒற்றுமையோடு இருங்கள் என்று உபதேசித்தார்’