தமிழ் கண்திற யின் அர்த்தம்

கண்திற

வினைச்சொல்

  • 1

    (பிறந்தவுடன் குழந்தை) முதல்முறையாகக் கண்ணைத் திறந்து பார்த்தல்.

    ‘இரட்டைக் குழந்தைகளில் ஒன்று இன்னும் கண்திறக்கவில்லை’

  • 2

    (விக்கிரகம், சிலை அல்லது ஓவியத்திலுள்ள உருவம் ஆகியவற்றுக்குக் கடைசியாக) கண் விழியைச் செதுக்குவதன் அல்லது வரைவதன் மூலம் அது பார்ப்பதான தோற்றம் கொள்ளச்செய்தல்.

    ‘அம்மன் சிலைக்கு இன்று சிற்பி கண்திறக்கப்போகிறார்’

  • 3

    (ஒருவர் ஏற்கெனவே கொண்டிருந்த கருத்து மாறி) உண்மை தெரியவருதல்.

    ‘நேற்று நடந்த சம்பவத்தால் என் கண்திறந்தது’