தமிழ் கலகல யின் அர்த்தம்

கலகல

வினைச்சொல்

  • 1

    (ஒன்றாக இருக்கும் சிறு பொருள்கள் ஒன்றோடொன்று) மோதி அல்லது உருண்டு ஒலி உண்டாக்குதல்.

    ‘பாத்திரம் கழுவும்போது அவள் போட்டிருந்த கண்ணாடி வளையல்கள் கலகலத்தன’

  • 2

    (செயல்களாலும் போக்குவரத்தாலும் ஓர் இடம்) ஓசையோடு இருத்தல்.

    ‘காலை ஏழு மணிக்கே ஊர் கலகலக்க ஆரம்பித்துவிட்டது’
    ‘அவளுடைய சிரிப்பால் வீடே கலகலத்தது’

  • 3

    (நாடகம், திரைப்படம் போன்றவற்றின் சில தன்மைகளால் அவையோரிடையே) உற்சாகம் மிகுதல்.

    ‘நாடகத்தின் நகைச்சுவைக் காட்சிகளில் அரங்கமே கலகலத்தது’
    ‘அரங்கமே கலகலக்கும் வண்ணம் முழுக் காத்திரத்துடன் கிட்டப்பா கர்நாடக இசை ராகங்களை ஆண்டார்’

  • 4

    (ஒரு அமைப்பு) ஒற்றுமை, கட்டமைப்பு போன்றவை குலைந்து ஆட்டம் காணுதல்.

    ‘அதிருப்தியாளர்களின் எதிர்ப்பினால் கட்சி கலகலத்துவிட்டது’
    ‘தமிழ்நாடு அணியின் ஆட்டத்தினால் கர்நாடக அணி கலகலத்துவிட்டது’
    உரு வழக்கு ‘நேர்மையில் அவர் வைத்திருந்த நம்பிக்கை கலகலத்துவிட்டது’