தமிழ் நிமிர்த்து யின் அர்த்தம்

நிமிர்த்து

வினைச்சொல்

  • 1

    (தலையை, நெஞ்சை) இருக்கும் நிலையிலிருந்து உயர்த்துதல்.

    ‘குனிந்து எழுதிக்கொண்டிருந்தவன் தலையை நிமிர்த்தி என்னைப் பார்த்தான்’
    ‘கூனிக்குறுகாமல் நெஞ்சை நிமிர்த்தி நில்’

  • 2

    (வளைந்திருக்கும் அல்லது மடங்கியிருக்கும் ஒன்றை) நேராக்குதல்.

    ‘கம்பியை நிமிர்த்தப்போய்க் கையைக் கிழித்துக்கொண்டாயா?’

  • 3

    (சாய்ந்த அல்லது கவிழ்ந்த நிலையில் இருக்கும் ஒன்றை) நேரான நிலைக்குக் கொண்டுவருதல்.

    ‘கவிழ்ந்து கிடந்த வண்டியைக் கிராமத்து மக்கள் நிமிர்த்தினார்கள்’
    ‘தவலையை நிமிர்த்தி வைக்கக்கூடாதா?’