தமிழ் பண்படு யின் அர்த்தம்

பண்படு

வினைச்சொல்

  • 1

    (நிலம்) உழுது பயிரிடுவதற்கு ஏற்றவாறு சீரடைதல்.

    ‘காடாகக் கிடக்கும் நிலம் பண்பட நாளாகும்’
    ‘பண்படாத நிலத்தை வைத்துக்கொண்டு எதையும் விதைக்க முடியாது’

  • 2

    (மனம், நடந்துகொள்ளும் விதம் போன்றவை) பண்பட்ட நிலையை அடைதல்.

    ‘இசையால் மனம் பண்படும்’