தமிழ் பருவம் யின் அர்த்தம்

பருவம்

பெயர்ச்சொல்

  • 1

    (ஒருவர் அல்லது ஒன்று) தோன்றியதிலிருந்து ஒவ்வொரு காலகட்டத்திற்குமான வளர்ச்சி நிலை.

    ‘குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே அவன் என்னுடைய நண்பன்’
    ‘கொசுக்களை அவற்றின் முட்டைப் பருவத்திலேயே ஒழிக்க வேண்டும்’
    ‘பருத்தி வெடிக்கும் பருவம்’
    ‘குழந்தைப் பருவம்’
    ‘விடலைப் பருவம்’

  • 2

    (பெண்) கருத்தரிப்பதற்கு ஏற்ற உடல் வளர்ச்சியை அடையும் கட்டம்.

    ‘பருவத்துக்கு வந்த பெண்’
    ‘பருவப் பெண்கள்’

  • 3

    (விவசாயம் செய்வதற்கு) உரிய காலம்.

    ‘பருவத்தில் விதைத்தால் நல்ல விளைச்சலைப் பார்க்கலாம்’
    ‘ஆற்றில் பருவம் தவறித் தண்ணீர் திறக்கிறார்கள்’
    ‘இப்படிப் பருவம் தவறி மழை பெய்தால் எப்படி விவசாயம் செய்வது?’

  • 4

    (புராணம், இதிகாசம் போன்றவற்றில்) காண்டம் போன்ற பெரும் பகுதி.

    ‘மகாபாரதத்தில் ஆதிபருவம் முதலாவதாக அமைந்துள்ளது’
    ‘விராட பருவம்’