தமிழ் புகழ் யின் அர்த்தம்

புகழ்

வினைச்சொல்புகழ, புகழ்ந்து

  • 1

    (ஒன்றைப் பற்றி அல்லது ஒருவரைப் பற்றி) உயர்வாகக் கூறுதல்; சிறப்பித்துக் கூறுதல்; பாராட்டுதல்.

    ‘அவருடைய சேவையைப் புகழாதவர் இல்லை’
    ‘அவர் தன் கட்டுரையில் உங்கள் கவிதையைப் புகழ்ந்திருக்கிறார்’

தமிழ் புகழ் யின் அர்த்தம்

புகழ்

பெயர்ச்சொல்

  • 1

    பலரும் அறிந்திருக்கிற, பலராலும் உயர்வாகப் பேசப்படுகிற சிறப்பு.

    ‘அவர் பெரும் புகழோடு வாழ்ந்து மறைந்தவர்’
    ‘வெறும் புகழால் என்ன பயன்?’

  • 2

    (சிறப்பான செயல்களால் அல்லது திறமையால் ஒருவருக்குக் கிடைக்கும்) பெருமை.

    ‘காந்தியடிகளின் புகழைப் பற்றிப் பேச ஆரம்பித்தால் தாத்தா நிறுத்த மாட்டார்’
    ‘அவர் எந்த மேடையாக இருந்தாலும் தனது கட்சித் தலைவரின் புகழைப் பேசாமல் இருக்க மாட்டார்’